C’est la nature!

6 uur in de ochtend: we worden wakker van een luid gehamer. Na wat gemopper op de buurman komen we erachter dat niet hij maar een specht onze “nachtrust” wreed verstoort. Onze lokale grote bonte specht (op de foto bij ons pinda-net) heeft de houten elementen van ons huis ontdekt en gemerkt dat het een geweldige klankkast is. Het is bizar om te zien hoe snel hij een behoorlijk groot gat weet te maken in het hout. Mais bon, c’est la nature! Maar nadat wij teruggeslagen hadden door een houtkleurige, doch complete kunststof strip op het houtwerk te monteren, moest hij zijn verlies toch onderkennen.

Grote bonte specht

Verder is de hele wereld rond ons dorpje knalgeel gekleurd door het colza (koolzaad). Mooi, maar wel heel erg geel.

Geel

Onze toom kippen (initieel 4 kippen plus een haan) is inmiddels uitgedund en omvat nu nog slechts 2 kippen en een haan. De witte kip op de foto is een paar dagen geleden verdwenen.

Kippen

Over sociale contacten hadden we ook dit keer weer geen klagen. Mike, Roos en de kids zijn een weekend geweest en de meiden hebben een prachtig bos-voorjaarsstukje uit de tuin voor ons gemaakt.

Bosvoorjaarsstukje

Verder zijn we bij onze vrienden Anja en Pieter geweest die in het naburige departement een huisje hebben.

Anja en Petra

En we hebben natuurlijk weer lekker doorgewerkt hier. Zo is het rommelige kleine huisje nu omgetoverd tot functionele werkplaats. Zie hier avant et apres.

Werkplaats avant

 

Werkplaats apres

En de nieuwe tuinkar (met kiepfunctie) bleek ook zeer handig. Een aanrader!

tuinkar

A la prochaine!

Teddie

Een vroege zomer in Bourgondie

Zonsondergang in de tuin

Vanwege de beloofde levering van onze internet-faciliteit besloten we een weekje eerder naar Bourgondië te gaan. Een goede keuze, niet vanwege het internet – we kregen namelijk te horen dat het deze keer weer niet ging lukken, maar wel vanwege het feit dat het de laatste week van maart hoogzomer is in Bourgondië. Elke dag temperaturen boven de 25 graden zodat we ook kunnen genieten van ons schaduwrijke terrasje bij de keuken.

Het weer nodigt uit tot veel buiten werken. Hans heeft eindelijk de grasmaaimachine kunnen uitproberen, hij startte direct en maaide zonder morren het inmiddels veel te lange gras moeiteloos af. Petra heeft zich op het kleine huisje gestort wat nodig opnieuw in de verf gezet moest worden. Ook is het dak ontdaan van een dikke laag bladeren, waar met name de sluipwespen erg verdrietig van zijn geworden. Teddie schuiert door het bos en geniet van het zonnetje.

De tuin ontwaakt, elke dag komen er nieuwe knoppen en bloesems bij. Verder heeft de veestapel zich uitgebreid met een toom kippen, inclusief haan, die als borderliners figureren voor onze verrekijkers. Waar ze vandaan komen weten we niet, maar het is wel leuk. Ze zitten ’s nachts hoog in de boom om de vos te slim af te zijn.

Verder genieten we natuurlijk ook van lome namiddagen op het terras en zijn erg enthousiast over de prachtige zonsondergangen.

Nu moet alleen het aanhangwagentje nog leeg…

Flying Nemo…

Wat je noemt een mooi cadeau voor hnzz’ verjaardag….

(NB: hier meer info over de vis).

 

Zagen, snoeien, harken en hakselen

Liesbeth, Petra en Rob in Mailly-le-Chateau

De eerste twee weken in ons nieuwe huis in Bourgondië zitten er weer op. Liesbeth en Rob hebben ons fantastisch geholpen om de natuur rond het huis onder controle te krijgen. Er is schoongemaakt, gezaagd, gesnoeid, geharkt en gehakseld en het resultaat mag er zijn. De uitstapjes beperkten zich voornamelijk tot de supermarkt, de bakker en de bouwmarkt. Vanwege een ongelukje met Rob’s pols moesten de vrienden wat langer blijven wat uiteindelijk heel gezellig was en we hebben de lokale medische infrastructuur goed leren kennen.

Gelukkig Nieuwjaar!

Het nieuwe jaar is goed begonnen. Zeker voor Teddie want in Avigny wordt er niet geknald. Niks, geen enkel geluid. 1 januari waren we uitgenodigd voor een dessert en champagne bij Geronne et Ange, de nieuwe buren, om het nieuwe jaar in te luiden. ‘s Avonds schoven Lies en Rob aan die ons vandaag geleid hebben bij het betere snoei- en zaagwerk. Er is flink wat achterstallig natuuronderhoud en we proberen van het bos weer een tuin te maken.

Lies houdt niet van dennebomen

Rob weet welke tak er af moet

Na het snoeiwerk lekker relaxen met een glaasje pommeau

2011, une bonne année!

Kerst 2011 in de Roompot

Kerstdiner

We hebben kerst dit jaar met de hele familie van der Meijden gevierd op de Weerterbergen in Limburg.

Ons kleine huis op de prairie

Het kleine huis op de prairie

In juli zijn we over een erg leuk huisje met een prachtige view in La Douce France gestruikeld. We waren op slag verliefd! En wat dan? Dan zoek je een buurman die een sleutel heeft. Toen we het ook van binnen gezien hadden, wisten we direct dat we het wilden hebben. Het huis ligt in Yonne, globaal tussen Auxerre en Vezelay, ongeveer 200 km ten zuidoosten van Parijs.

Het huis is van een architect van een bekend Parijs architectenbureau (hij was ook de eigenaar) die het voor zichzelf heeft gebouwd in 2001.  De bouwstijl is geinspireerd op de prairiehuizen-stijl van Frank Lloyd Wright, wat wij altijd al prachtig hebben gevonden (de studio van FLW hebben we anderhalf jaar geleden nog bezocht in Arizona), dus het is echt helemaal ons huis. Zo voelde het gelijk. En zoals we inmiddels weten is het niet zo makkelijk op het platteland een modern contemporain huis te bouwen. Al die rompslomp heeft hij dus al gedaan voor ons. Er ligt ook nog een mooi, zeer licht atelier op het terrein waar we in alle rust aan onze projecten kunnen werken. Het is dus eigenlijk gewoon perfect.

Het dorpje is een zeer kleine community (een gehucht dus) zonder bakker, winkels of wat dan ook. Dichtstbijzinde is 3,5 kilometer. Veel bossen in de omgeving en in de buurt 2 rivieren, de Yonne en de Cure en ook een zeer charmant kanaal.

We hebben gisteren al het papierwerk afgehandeld en we mogen ons nu de trotse eigenaars noemen van ons “prairiehuis”.

Als je in de buurt bent, kom vooral eens kijken.

Heel veel kunst op Miami Beach

Nadat we op 1 december nog een zeer bijzondere Memorial voor Tom hebben meegemaakt bij de VA (het ziekenhuis waar Tom gewerkt heeft) zat onze tijd in St. Petersburg er weer op en zijn we naar Miami Beach afgereisd voor Art Basel Miami, een gigantische kunstbeurs, waar meer dan 200 internationale galeries zich presenteren met hun beste kunstenaars. Verder waren er nog verschillende side-expo’s en culturele evenementen die het bezoek zeer de moeite waard maakten. Klik hier voor een (beeld)verslag.
Het was verschrikkelijk druk op Miami Beach, niet verwonderlijk als je bedenkt dat er in 4 dagen tijd zo’n 50.000 bezoekers op dit evenement afkomen (the biggest art-event in the world, nu ja, USA dus ;-) . We zaten in het San Juan, beetje armoedig hotel met matige bedden en uitzicht op een blinde muur maar als je helemaal in het hoekje ging staan en je nek een beetje oprekte, kon je tussen de gebouwen door een reepje van de Atlantische oceaan zien. Maar… we zaten wel op Collins Avenue in het hart van het culturele centrum van Miami Beach en 1 blok van het strand. We hebben aldus nog 3 drukke, maar hele leuke, warme dagen gehad en landden op 6 december weer op een kil en winderig Schiphol.
Hieronder nog een impressie van Miami Beach.

Room with a view at Eckerd

Vandaag Emily’s appartement op Eckerd bezocht. Een mooi, licht appartement met een prachtig uitzicht. Awesome!!! We hebben gezellig op het strand geluncht met roommate Laila. Op de foto’s onder andere Emily’s appartement, de view, op het strand en Emily met haar softball-coach.

Page 1 of 2312345»1020...Last »